Jestem zachwycony Rką

Zacząłem się uczyć Rkę i jestem zachwycony tym językiem (platformą).
Naprawdę fajne rzeczy można zrobić. Np. do symulowania procesu Wienera

D2_Wiener <- function() {
     dev.new(width = 10, height = 4)
     par(mfrow = c(1, 3), oma = c(0, 0, 2, 0))
     for(i in 1:3) {
         W1 <- cumsum(rnorm(100000))
         W2 <- cumsum(rnorm(100000))
         plot(W1,W2, type= "l", ylab = "", xlab = "")
     }
     mtext("2-dimensional Wiener-processes with no correlation",
     outer = TRUE, cex = 1.5, line = -1)
}​

Kiedy będziemy chcieli dodać skorelowane zmienne to wynik symulacji jest poniżej:

Correlated_Wiener <- function(cor) {
     dev.new(width = 10, height = 4)
     par(mfrow = c(1, 3), oma = c(0, 0, 2, 0))
     for(i in 1:3) {
         W1 <- cumsum(rnorm(100000))
         W2 <- cumsum(rnorm(100000))
         W3 <- cor * W1 + sqrt(1 - cor^2) * W2
         plot(W1, W3, type= "l", ylab = "", xlab = "")
     }
     mtext(paste("2-dimensional Wiener-processes (",cor," correlation)",
     sep = ""), outer = TRUE, cex = 1.5, line = -1)
}

Poniżej zamieszkam ściągi do Rki:

Korniszonek w BDD

Wymagania szczegółowe aplikacji można zapisać w języku Gherkin. Język ten składa się z 5 słów kluczowych (Given, When, Then, And, But).
Poniżej jest przykład użycia tego języka:

Scenario 1: Zwrot zepsutych butów do magazynu w sklepie
GIVEN: klient kupił buty z naszego sklepu
AND: buty przepuszczają wodę w deszczowe dni
BUT: data zakupu nie starsza niż rok
WHEN: klient zwraca buty,
THEN: buty powinny być w magazynie

Scenario 2: Zakup pasty do butów o 50% taniej przy zakupie butów
GIVEN: klient kupił buty
WHEN: klient chce kupić pastę do butów
THEN: cena pasty do butów o 50% taniej

Są to proste przykłady zastosowania języka Gherkin, które przedstawiają różne zachowania aplikacji.
Więcej można poczytać w książce The Cucumber Book: Behaviour-Driven Development for Testers and Developers oraz na stronie jednego z projektów BDD dla języka php.

W tematyce BDD i Gherkin jestem świeżakiem, ale uważam, że warto zainteresować się tym językiem, gdyż nie wymaga umiejętności programistycznych ze strony testera, PM czy BA, aby napisać przypadek użycia. Książkę jeszcze nie przeczytałem, ale w wolnej chwili muszę się zabrać za nią :)

Fluent notation

Osoby, które kodują razem ze mną to od razu wiedzą, że jestem autorem danej części kodu. Pisany kod jest w stylu Fluent notation ( również zwany Fluent interface, gdyż przygotowujesz całe API). Co prawda wielu osobom się to nie podoba, ale chciałbym Ci przedstawić mój sposób widzenia:

Zapis LINQ w tradycyjny jednolinijkowy sposób pisania kod:

var firstNumberSelector = GetNumbers().Where(x => x > 0).
    ToLookup(x => x.ToString().First()).Select(x => new{x.Key, Items = x,Count = x.Distinct().Count()}).ToList();

A tutaj mój sposób pisania kodu:

var firstNumberSelector = GetNumbers()
                .Where(x => x > 0)
                .ToLookup(x => x.ToString()
                                .First())
                .Select(x=>new {x.Key, 
                                Items=x, 
                                Count=x.Distinct()
                                        .Count()})
                .ToList();

Projekt Fluent NHibernate korzysta z takiego zapisu i kod może wyglądać tak:

_SessionFactory = Fluently 
                .Configure() 
                .Database(MsSqlCeConfiguration 
                              .Standard 
                              .ConnectionString("Data Source=MyDb.sdf") 
                              .ShowSql()
                               )
                .Mappings(m => m.FluentMappings 
                           .AddFromAssemblyOf<NHibernateHelper>()) 
                .ExposeConfiguration(cfg => new SchemaExport(cfg) 
                                        .Create(true, true)   //create table in db 
                                        ) 
                .Cache(c=>c 
                    .UseSecondLevelCache() 
                    .UseQueryCache() 
                    .ProviderClass<HashtableCacheProvider>() 
                    ) 
                .BuildSessionFactory();

Dla mnie jest to kod bardziej czytelny i łatwiej mi jest określić jaka metoda jest uruchamiana dla danego obiektu.
Może Tobie też spodoba się taki sposób pisania kodu.